Πως ο ψυχίατρος Δημήτρης Σούρας γκρέμισε τις δικαιολογίες του δολοφόνου

από fimotro

Η τηλεοπτική του παρέμβαση και το σχόλιο για τη “Νέμεσις”

Πριν καν παρουσιαστεί στον ανακριτή, η πλευρά του δολοφόνου της Καρολάιν στα Γλυκά Νερά, είχε ξεκινήσει την προσπάθεια να φτιάξει το προφίλ του Μπάμπη Αναγνωστόπουλου. Να φύγει αυτό του εγκληματία και να μπει αυτό ενός ανθρώπου που παρασύρθηκε πάνω στην ένταση της στιγμής, ρίχνοντας στην 20χρονη κοπέλα όλη την ευθύνη για την ένταση που υπήρχε εκείνο το βράδυ στην μεζονέτα. Έστω και αν όλα τα στοιχεία δεν δείχνουν κάτι τέτοιο…

Ο ψυχίατρος Δημήτρης Σούρας, φιλοξενήθηκε το πρωί της Τετάρτης στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιο «Ευτυχείτε» και με ένα τρομερό ξέσπασμα, αποδόμησε την υπερασπιστική γραμμή του 32χρονου πιλότου…

«Μπροστά σε όλους που προσπαθούν να βρουν πιπεράτα στιγμιότυπα για τον δράστη και να κάνουν επιφανειακές αναλύσεις, εγώ καταθέτω την ψυχιατρική γνώμη. Προετοιμασία, έγκλημα, τυμβωρυχία, βεβήλωση, ύβρη, θεατρικότητα, σκηνοθεσία, υπερέκθεση του μωρού, εναγκαλισμοί, δημοσιογράφοι, προσπάθεια εξαπάτηση των αρχών, της οικογένειας και της κοινής γνώμης. Ένα ατελείωτο παιχνίδι μίας μασκαρεμένης αλήθειας. Όλο αυτό λέγεται αντικοινωνική διαταραχή. Μη ψάχνετε να βρείτε από πίσω συνεργούς, απιστίες, οικονομικά οφέλη. Μπορεί και να υπάρχουν, αλλά ψάξτε να καταλάβετε τον δολοφόνο που ζει μαζί μας, που είναι στο σπίτι μας. Ψάξτε να βρείτε τον άνθρωπο που θα σας απειλήσει και δεν θα καταλάβετε τίποτα. Αυτή είναι η ουσία του προβλήματος.

Αυτός ο κτηνάνθρωπος έκανε την εξής δήλωση “Έκανα τα πάντα με γνώμονα το παιδί μου. Είπε δηλαδή ότι η γυναίκα μου έφταιγε και άφησε να εννοηθεί ότι πιθανώς είναι άρρωστη”.

Ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη δεν έχει ζητήσει. Δεν το θέλει και ο δικηγόρος του, διότι αν ζητούσε θα έβρισκε όλον τον ψυχιατρικό κόσμο εναντίον του. Ο λόγος είναι ότι κανένας σχιζοφρενής δεν μπορεί να κάνει αυτό που έκανε, διότι ο σχιζοφρενής δεν έχει κανονική σκέψη, έχει παραλήρημα, έχει θολό μυαλό, δεν μπορεί να προετοιμάσει και να σκηνοθετήσει. Είναι ένας άνθρωπος μπερδεμένος και δεν μπορεί να κάνει το έγκλημα όπως το έκανε ο συγκεκριμένος δολοφόνος. Ξέρετε ότι φώναζε τους αστυνομικούς συντάκτες και τους έλεγε τι να πούνε; Είχε καθημερινό αλισβερίσι για να προβάλλεται; Καταλαβαίνετε τι χειραγώγηση των ανθρώπων προσπάθησε να κάνει; Δεν σκέφτηκε την πεθαμένη γυναίκα του, ο τυμβωρύχος, πήγε και της άφησε πάνω της το μωρό. Ποιος άνθρωπος το κάνει αυτό το πράγμα; Είναι ένας κτηνάνθρωπος με όλον τον σεβασμό στα κτήνη.

Πάρα πολλοί λένε ότι είναι νάρκισσος. Και εγώ συμφωνώ, αλλά αυτό μας απασχολεί τώρα; Σκοτώνει ο νάρκισσος; Σκοτώνει ο ήρωας του κακού και ο διαμορφωμένος εν δυνάμει δολοφόνος. Το δυστύχημα είναι ότι δεν μας δίνει πάντα τα επαρκή στοιχεία για να τον καταλάβουμε και για αυτό υπάρχουν και θύματα».

“Νέμεσις”

Την ίδια στιγμή ο Δ. Σούρας ανέβασε σχόλιο με τίτλο “Νέμεσις” στην σελίδα του στο fracebook. Την αναδημοσιεύουμε:

Ο δολοφόνος μίλησε. Φόρεσε τα καλά του, πήρε το γνωστό προκλητικό υφάκι, όρθωσε το κορμί του κι άρχισε να εξιστορεί.

Ώρες ατέλειωτες γεμάτες λόγια που προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν την αναίσχυντη πράξη του.

Ζήτησε επιείκεια, θεώρησε ότι δεν πρέπει να προφυλακιστεί και κατέληξε στην αγαπημένη του φράση: «Για όλα φταίει η σύζυγος μου. Ό,τι έκανα είχε γνώμονα το παιδί μου».

Νομίζω ότι η κατάθεσή του έβαλε τέλος στις αμφιβολίες και τα ερωτηματικά για την ποιότητα του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς του.

Απαθής, ατσαλάκωτος, ανέκφραστος, αναλλοίωτος, αδιάφορος, ασυναισθηματικός, αδίστακτος, απάνθρωπος, ασεβής, δηλαδή ένας κανονικός εγκληματίας.

Δικαιολογήσετε τον κύριοι «ειδικοί», ψάξτε να βρείτε πιπεράτα στιγμιότυπα της προσωπικής ζωής, δημιουργήσετε θεωρίες συνωμοσίες περιτυλιγμένες με επιστημοσύνη, καλύψτε ώρες εκπομπών με προσωπικές, αστήρικτες και ιδιοσυγκρασιακές απόψεις, αναλύστε τις λεπτομέρειες αδιαφορώντας παντελώς για την ουσία και την δημιουργία ενός «ήρωα του κακού». Μη ξεχάσετε όμως να ασχοληθείτε με την προετοιμασία, την πράξη, την σκηνοθεσία, τη τυμβωρυχία, την ύβρη, την θεατρική παράσταση, τη χειραγώγηση των ανθρώπων και των συναισθημάτων, την υπερέκθεση με τις συνεχείς αυλαίες και τα χειροκροτήματα και πάνω απ´όλα με την μάσκα του ψέματος που έκρυβε τη φρίκη της αλήθειας. Ο δολοφόνος μίλησε και περιμένει να περάσει ο χρόνος γρήγορα, να ξεχαστεί και να σβηστεί, ν’αποφυλακιστεί και να επιστρέψει ανάμεσά μας, στηριζόμενος στην επιείκεια των νόμων, στην «κοντή μνήμη» των ανθρώπων και στην έλλειψη ουσιώδους τιμωρίας. Βγαίνοντας όμως, κάπου εκεί έξω – σε μια μεγάλη τελική μονομαχία – τον περιμένει ένα διεισδυτικό και αινιγματικό παιδικό βλέμμα. ΝΕΜΕΣΙΣ!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη περιήγηση σας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτήν τη σελίδα αποδέχεστε τα Cookies. Αποδοχή Περισσότερα