Κάτι τέτοιες μέρες σε σκέφτομαι και μου λείπεις πολύ αθάνατε Χριστόδουλε….

από fimotro

Η πνευματική συγγένεια, λένε οι Πατέρες, είναι ισχυρότερη της εξ αίματος! Όσοι από εμάς, είχαμε την ευλογία να έχουμε πνευματικό πατέρα, προσωπικό αλήπτη και οδηγό, έναν Μωϋσή της καρδιάς μας, έχουμε ίδια πείρα της ευλογημένης αυτής εύνοιας του Θεού προς το πλάσμα Του.

Γράφει ο Σωτήρης Μ. Τζούμας

Τέτοιες ημέρες ήταν… Αύγουστος του 2007, που ετοιμαζότανε για το ταξίδι στο Μαιάμι!  Η είδηση της ασθενείας του αλήστου μνήμης Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου, του και πνευματικού μας πατρός, ήλθε ως κεραυνός εν αιθρία, να ταράξει τη ζωή μας και να μας κάνει να νιώσουμε διπλά, το πόσο τον χρειαζόμαστε στη ζωή μας. Την ανάγκη της ευεργετικής του παρουσίας στην δύσκολη και σκληρή καθημερινότητά μας.

Αυτός ο ακούραστος άνθρωπος, έγινε ξαφνικά ευάλωτος με την περιπέτεια της υγείας του. Έτσι το ήθελε ο Θεός. Μετά την χειρουργική επέμβαση, στην οποία  είχε υποβληθεί στο Αρεταίειο στις 13 Ιουνίου, είχε απωλέσει μεγάλο βάρος, ενώ παράλληλα είχε χάσει την ζωντάνια που τον διέκρινε…

Ήταν πάντα, όμως,ο Χριστόδουλός μας, ο Αρχιεπίσκοπος της καρδιάς μας! Αυτό το «είμαι ο Χριστόδουλός σας», που είπε βγαίνοντας από το Αρεταίειο, ηχεί ακόμη στα αυτιά μας.

Ανήμερα της Παναγίας εκκλησιάστηκε σεμνά και διακριτικά στον Άγιο Σπυρίδωνα Παγκρατίου, αλλά η καρδιά Του, η ψυχή Του και η σκέψη Του ήταν στραμμένες στα Ιερά Προσκυνήματα της Παναγίας μας, σε όλη την Ελλάδα! Στην Παναγία της Τήνου, στην Εκατονταπυλιανή της Πάρου, στην Παναγία Σουμελά, στην Αγιάσο,στην Εικοσιφοίνισα στη Δράμα, σε όλη την επικράτεια! Και περίμενε το βράδυ να δεί από την τηλεόραση στιγμιότυπα από τον εορτασμό της Παναγίας στα προσκυνήματα αυτά και εσυγκινείτο από την προσέλευση  των πιστών, που έσπευδαν γονατιστοί, φορτωμένοι με τα προβλήματα της ζωής, να ζητήσουν την βοήθεια της Μεγαλόχαρης!

Και ήταν τότε που σιγοψιθύριζε:

“Και σε μεσίτριαν έχω προς τον φιλάνθρωπον Θεόν, μη μου ελέγξη τας πράξεις, ενώπιον των Αγγέλων, παρακαλώ σε, Παρθένε, βοήθησόν με εν τάχει”. Πόσο την αγαπούσε την Παναγία μας ο Χριστόδουλος!!

Στις 18 Αυγούστου 2007, αναχώρησε με το Πρωθυπουργικό αεροσκάφος για το Μαϊάμι, για να του γίνει η μεταμόσχευση του ήπατος, που τελικά  δεν έγινε ποτέ! «Άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει»…

Επέστρεψε στην Αθήνα στις 26 Οκτωβρίου, με τις ελπίδες να λιγοστεύουν πλέον! Αντιμετώπισε την ασθένεια καρτερικά και παλληκαρίσια και πάντοτε δοξαστικός προς τον Θεό! Ακόμη και το… “γιατί σε μένα Θεέ μου”, που εξεστόμισε σε μία ανθρώπινη στιγμή, σε μία συνέντευξή του, το αναπλήρωσε με χιλιάδες προσευχές που έβγαιναν από τα χείλη του τις ώρες του μεγάλου πόνου! Ο καλός Θεός μας δεν επέτρεψε να ταλαιπωρηθεί πολύ! Τον ήθελε κοντά Του. Το μαρτύριό του τελείωσε, στις 28 Ιανουαρίου 2008, στο ξημέρωμα! Τότε, που παρέδωσε την ψυχή Του στον Θεό και δημιουργό Του, Τον οποίο υπέρμετρα αγάπησε και υπηρέτησε με αφοσίωση και αυταπάρνηση μέχρι το τέλος της επί γης ζωής του!Αν ζούσε σήμερα πόσο διαφορετική θα ήταν η θέση της Εκκλησίας μας. Που θα είχαν κρυφτεί όλα εκείνα τα ανθρωπάκια που σήμερα υποτιμούν την νοημοσύνη μας και εργάζονται φανερά και κρυφά για την αποχριστιανοποίηση της πατρίδας μας και την περιθωριοποίηση της Εκκλησίας. Αλλά όλα αυτά έχουν ημερομηνία λήξεως.

Δέχεται χτυπήματα και αντί να κλονίζεται, στερεότερη γίνεται! Κλυδωνίζεται, αλλά δεν καταποντίζεται! Χειμάζεται, αλλά δεν ναυαγεί! Παλεύει, αλλά ποτὲ δεν υποκύπτει!  Ζει Κύριος ο Θεός!

Να είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε την θαυματουργή επίδραση και παρουσία  του Χριστοδούλου πολύ σύντομα! Ο Θεός θα επιλέξει τον χρόνο και τον τρόπο για το θαύμα που θα κάνει ! Να είστε βέβαιοι! «Δίκαιοι εις τον αιώνα ζώσι». Έχει ο Θεός τους ανθρώπους Του σε κάθε εποχή!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη περιήγηση σας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτήν τη σελίδα αποδέχεστε τα Cookies. Αποδοχή Περισσότερα